Um tú ikki hevur Facebook, kunnu vit leggja lesarabrævið inn fyri teg. Send lesarabrøv til redaktion@knassar.fo.




Soleiðis leggur tú á Lesaran

Tað er ókeypis at leggja lesarabrøv á lesarin.fo.

1. Rita inn umvegis Facebook
2. Ger eina yvirskrift
3. Legg mynd afturat
4. Skriva lesarabræv
5. Goym

 



 



Privacy policy

Er inngangur í tað ósjónliga?

2013-12-30 20:58

Tað vísir seg, at tað eru eingir avstandur í andans verð. Tað stendur skrivað at alt sum er skapt. Jørðin, himmalin og alt, sum vit síggja, skal foranga so at tað, sum ikki er skapt, skal verða verandi.


1,Korint, 12, 26-27 Harrin sigur, at eina ferð enn, so skal hann rista jørðina og himmalin við fyri at vísa, at alt tað, sum skapt er skal umskiftast, við tað at tað er skapt við, fyri at vísa at tað, sum ikki blívur rist, skal blíva verandi.

Við tað at vit hava tað ósjónliga fyri eyga, og ikki tað sjónliga, tí tað sjónliga er tímiligt, men hitt ósjónliga er ævigt.

Ein maður fór gangandi gjøgnum ein dal ein góðan summardag. Har vóru blómur, sól og vakurleiki. Maðurin var blindur og deyvur so hann visti ikki nakað um hendan vakurleika.

Líkaleiðis trúgvi eg, at vit eru líka nær í tí ósjónliga. Vit eru so upptikin av tí, sum vit síggja uttan um okkum, at vit ikki hava tíð til tað andaliga.

Vit vita eisini, at tað er ein andaverð uttan um okkum, sum eisini ger var við seg av og á – til dømis sum sjónir, dreymar og ymiskar ávaringar um ting, sum fara at henda.

Hetta kann eingin nokta fyri, tí tað hevur verið alla tíðir. Um tú ikki trýr hesum so kanst tú læna tær bøkurnar “Hin heimurin” ið Petur J. Sigvardsen. Tær eru tríggjar í tali.

Eg minnist væl fyri nógvum árum síðan, at mamma kom upp ein morgun. Tað vóru bara mamma og eg inni. Tá segði hon við meg, at hon hevði droymt, at postbáturin Dúgvan hevði funnið ein deyðan mann við ongum høvdi á fjørðinum. Tá var báturin ikki komin. So kemur beiggi mín inn eina løtu seinni. Hann hevði verið úti, tá báturin kom. Tað fyrsta hann segði, er at Dúgvan hevði funnið ein deyðan mann við ongum høvdi.

Hvussu kann hetta forklárast. Vit vita, at tað er ein andaverð uttan um okkum, sum eisini ger um seg av og á við sjónum, dreymum og ymiskum ávaringum um ting sum fara at henda.

Hugsa tá andaverurnar koma til sjónard og Gud so sendur Jesu at taka børn síni heim.

Gud hevur gjørt hesa jørðina og himmalin til okkum at vera bara fyri eitt tíðarskeið.

Tað er eingin, sum kann siga, hvat ið var til áðrenn nakað. Eingin kann gera nakað burturúr ongum. Ein byrjan má hava verið til, annars hevði alt sum er til í dag ikki verið til. Gud er tann einasti, sum var til tá einki var til. Sjálvandi er tað Hann, sum hevur skapt alt. Hann er ALFA og OMEGA, hin fyrsti og hin síðsti. Upphavið og endin. Ein dagur hjá Honum er sum túsund ár og túsund ár sum ein dagur.

Tað má vera ein intelligensur, sum hevur fingið alt upp at koyra. Um vit hugsa um sólina til dømis, var hon nærri okkum, høvdu vit blivið brend, var hon longur burturi vóru vit deyð í kulda. So Hann hevur vitað hvar hann skuldi seta hana.

Um tú hevði eina klokku og allar lutirnar liggjandi framman fyri tær, heldur tú at lutirnir brádliga kundu lopið inn aftur í klokkuna og sett seg upp á rætta plássi so klokkan fór aftur at ganga. Nei, tað er bara urmakarin, sum kann seta klokkuna saman, so hon fer aftur at ganga.

Hetta skrivi eg til tey, sum trúgva, at alt er brádliga vorðið til sum eitt skot.

Hvat við eygunum, við øllum teimum fínu samansetingunum. Eygað, sum er sum eitt undurverk. Ella er tað útviklað gjøgnum milliónir av árum.

Kanska at onkur, sum er útviklaður frá eini apu, hevur fingið ein so góðan heila. Um vit vóru ættað frá apum, so hevði tað víst seg, at onkur var mitt í prosessini. Deilvís verið apa og menniskja. So høvdu vit nokk sæð onkran við hálv longum fittum hala. Sjálvandi kunnu tær læra eins og onnur djór. Nei, gloym alt um apuna.

Tann, sum var til tá einki var til, tað er Hann, sum hevur skapt alt.

Tað eru nógv, sum stara út í himmalrúmdin, so tey missa seg sjálv og Gud burtur, tí tað er so endaleyst rúm. Vit lesa jú í Bíbliuni, at tað er ein triði himmal og eisini ein 7 himmal. Sannleikin er tann, at vit duga ikki at ímynda okkum hvussu tað er har Gud býr.

Vit lesa í Bíbliuni, at har eru gøturnar av gulli. Havið er líka krystall. Gud sjálvan kunnu vit ikki síggja – so leingi vit eru í hesum likaminum. Hava vit latið okkum reinsað í Jesu blóði, so eru vit vælkomin inn. Alt sum har er, er heilagt og reint. Gud kennir øll loyndarmál. Einki er dult fyri honum. Álíkavæl elskar Hann hvørt menniskja.

Hugsa at Hann veit hvussu nógv hár vit hava á høvdinum, og at tað fellur ikki ein spurvur til jarðar uttan Hansara vilja.

Vit síggja eisini at Jesus hevur verið frá upphavi. 1.Mós 315 sigur Gud við slanguna, at kvinnan er set skuldi knúsa høvdið á slanguni. Kvinnurnar set tað var Jesus, og høvdið á slanguni var Satan. Longu í Gamla Testamenti vísir Gud til Jesus og allan vegin úteftir. Tá deyðseingilin gekk ígjøgnum Egyptaland, tá bað Gud ísraelsmenn taka eitt lýtaleyst lamb og smyrja blóðið á báðar durastavirnar og træið yvir durunum. Tá ið eg síggi blóðið, skal eg loypa tykkum um. Lambið skuldi vera lýtaleyst. Tað minnir um at Jesus var uttan synd. Eisini tá ið Rahab hevði hýst ísraelsmonnum, komu tey ásamt um fyri at verja familjuna, at hon skuldi binda reyðan tráð í vindeygað. Hetta vísir, at tráðurin, sum var reyður, skuldi bjarga teimum. Tað vísir á blóð Jesusar.

Eg fái ikki her tikið fleiri dømi. Ígjøgnum alt Gamla Testamenti er allastaðni sum ein reyður tráður. Jesu blóð.

- Sí Guds lamb, sum ber heimsins synd.



Maria Jacobsen